Tkaniny

Dlaczego odzież sportowa z poliestru trzyma zapach po praniu?

· 3 min czytania

Poliestrowa koszulka treningowa wciąż pachnie potem, bo włókno zatrzymuje tłuszcze z potu, którymi żywią się bakterie wywołujące zapach, więc zwykłe pranie czyści powierzchnię, zostawia zapach i pozwala mu narastać z każdym praniem.

W tym poradniku
  1. Dlaczego poliestrowa koszulka treningowa pachnie potem nawet po praniu?
  2. Dlaczego bawełna nie trzyma zapachu tak samo?
  3. Czy płyn do płukania pogarsza sprawę?
  4. Czy pranie w wyższej temperaturze usunie zapach?
  5. Czy wykończenie przeciwzapachowe rozwiązuje problem?
  6. Co powinna mówić klientom instrukcja prania?

Dlaczego poliestrowa koszulka treningowa pachnie potem nawet po praniu?

Przez to, z czego jest zrobiona, a nie przez to, jak się ją pierze. Poliester prawie nie wchłania wody, ale zatrzymuje tłuszcze z potu, a bakterie, które wytwarzają zapach, żywią się właśnie nimi. Zwykłe pranie czyści powierzchnię i zostawia tę warstwę na włóknie.

To, co zostaje po praniu, zostaje na włóknie, a kolejny trening dokłada swoje. Zapach narasta z każdym praniem. Dlatego problem zwykle pojawia się, kiedy rzecz była już noszona i prana przez jakiś czas, a nie od razu, i dlatego klient częściej wini swoje pranie niż sam wyrób.

Fachowo włókno przyciągające tłuszcz nazywa się oleofilnym. Poliester takim jest, a ta cecha idzie w parze z tą, dzięki której sprawdza się w odzieży sportowej: wchłania tak mało wody, że szybko schnie.

Dlaczego bawełna nie trzyma zapachu tak samo?

Bawełna wchłania pot i oddaje go w praniu. Zapach trzyma się poliestru znacznie mocniej niż bawełny, dlatego bawełniany T-shirt potrafi wyjść z pralki czysty, a poliestrowy wciąż pachnie.

Oba włókna zachowują się odwrotnie i każde zachowanie ma swoją cenę.

BawełnaPoliester
WodaWchłania jąPrawie jej nie przyjmuje
Tłuszcze z potuOddaje w praniuZatrzymuje na włóknie
Po zwykłym praniuZwykle wychodzi czystaZapach może zostać i narastać
W trakcie treninguTrzyma pot, długo jest wilgotnaSzybko schnie

Marka, która wybiera między nimi albo decyduje się na mieszankę, rozstrzyga, które z tych zachowań ważniejsze jest dla danego wyrobu. Koszulka na siłownię i legginsy do biegania mogą skończyć z różnymi odpowiedziami.

Czy płyn do płukania pogarsza sprawę?

Tak. Płyn do płukania pokrywa włókna i zamyka w nich to, co już tam jest, więc na poliestrowej koszulce zatrzymuje tłuszcze i zapach, zamiast pomóc je wypłukać.

Dla marki to kwestia metki z instrukcją prania. Wiele osób używa płynu z przyzwyczajenia, do całego prania. Jeśli wyrób to poliestrowa odzież sportowa, zapis „nie używać płynu do płukania” na metce i na stronie produktu jest najtańszym dostępnym rozwiązaniem, i jednym z niewielu, które dociera do klienta, zanim problem się zacznie.

Czy pranie w wyższej temperaturze usunie zapach?

To nie jest rozwiązanie. Większość metek odzieży sportowej zaleca pranie w niskiej temperaturze, bo wysoka może uszkodzić włókna elastyczne, które nadają wyrobowi kształt.

Klient zostaje w kropce. Przy uporczywym zapachu odruchem jest podkręcenie temperatury, a budowa wyrobu temu przeczy. Instrukcja, która w kilku słowach się tłumaczy („niska temperatura chroni elastyczność”), ma większą szansę na przestrzeganie niż sam symbol, a legginsy, które straciły kształt, wracają jako reklamacja produktu, a nie pralki.

Czy wykończenie przeciwzapachowe rozwiązuje problem?

Spowalnia narastanie zapachu, ale go nie rozwiązuje. Niektóre materiały mają wykończenie przeciwzapachowe, a i tak najwięcej daje pranie zaraz po treningu.

Traktuj takie wykończenie jako decyzję materiałową o skromnej obietnicy. Jeśli z niego korzystasz, opisz je na stronie produktu jako spowalniające powstawanie zapachu, a nie jako zwalniające z prania. A ponieważ to wykończenie nakładane na materiał, powinno być objęte tą samą kontrolą chemiczną co reszta materiału przy jego zatwierdzaniu.

Co powinna mówić klientom instrukcja prania?

Prać zaraz po treningu, na lewej stronie i bez płynu do płukania. Jeśli koszulka już zaczęła pachnieć, namoczenie jej przed praniem w wodzie z odrobiną octu spirytusowego to popularny domowy sposób.

Każdy element tej rutyny ma swój powód:

  • Zaraz po treningu, żeby tłuszcze i bakterie miały mniej czasu na nagromadzenie się.
  • Na lewej stronie, żeby strona, która przylegała do skóry, była zwrócona do prania.
  • Bez płynu do płukania, żeby włókna nie zostały pokryte i zamknięte.
  • Namaczanie w occie przy utrwalonym zapachu, czyli domowa rada, a nie przebadane twierdzenie. Jeśli umieszczasz ją na stronie produktu albo karcie pielęgnacji, przedstaw ją właśnie tak.

Nic z tego nie zmienia włókna. Spowalnia tylko narastanie, na które włókno pozwala, i więcej instrukcja prania zrobić nie może.

Co to oznacza dla kolekcji odzieży sportowej

  • Dla każdego wyrobu osobno zdecyduj, czy szybkie schnięcie poliestru jest warte tego, że trzyma zapach, i gdzie sprawdzi się bawełna albo mieszanka.
  • Jeśli stosujesz wykończenie przeciwzapachowe, opisuj je jako spowalniające zapach i uwzględnij je w kontroli chemicznej materiału.
  • Umieść rutynę na metce albo karcie pielęgnacji: niska temperatura, pranie zaraz po treningu, na lewej stronie, bez płynu do płukania.
  • Spodziewaj się, że skargi na zapach przyjdą jako skargi na wyrób, i miej gotową instrukcję do wysłania.

Chemiczną stronę wyboru materiału na odzież sportową opisuje poradnik czy poliester jest bezpieczny w odzieży sportowej. Żeby instrukcja prania i ewentualne wykończenie trafiły do specyfikacji, zacznij od bezpłatnego tech packa.

Czytaj dalej

Zapytaj nas o swój projekt.

Napisz, co chcesz wyprodukować, a powiemy, czego to wymaga, zanim się do czegokolwiek zobowiążesz. Wycena jest bezpłatna.