Understitching: jak ukryć worek kieszeniowy i kiedy o to prosić?
· 3 min czytania
Understitching przyszywa zapas szwu do worka kieszeniowego albo odszycia kilka milimetrów od szwu, zwykle 2 do 3 mm, dzięki czemu krawędź podwija się do środka, a worek zostaje niewidoczny bez żadnego ściegu na zewnątrz.
W tym poradniku
Dlaczego worek kieszeniowy wystaje na krawędzi próbki?
Bo nic nie trzyma szwu po wewnętrznej stronie. Kiedy worek kieszeniowy zostaje przyszyty do przodu i wywinięty, szew leży dokładnie na krawędzi otworu, a bez czegoś, co go podwinie, materiał worka wypełza na zewnątrz i jest widoczny.
To drobna wada, która sprawia, że wyrób wygląda tanio. Na chinosach czy jakimkolwiek wyrobie z kieszeniami z przodu pasek kieszeniówki widoczny przy otworze to jedna z pierwszych rzeczy, które zauważa uważny klient. To samo dzieje się wszędzie, gdzie odszycie albo podszewka spotyka się z krawędzią: przy dekolcie, przy podkroju pachy, przy kołnierzu.
Są trzy sposoby, żeby sobie z tym poradzić: zaprasować krawędź, przestębnować ją albo zrobić understitching. Nie są równoważne.
Co to jest understitching?
Understitching to drugi rząd ściegów, przeszyty przez worek kieszeniowy i zapas szwu razem, kilka milimetrów od pierwszego szwu. Leży po wewnętrznej stronie, więc z zewnątrz wyrobu go nie widać.
Kolejne kroki:
- Worek kieszeniowy zostaje przyszyty do przodu.
- Worek rozkłada się na płasko, a zapas szwu zaprasowuje się w stronę worka.
- Drugi rząd ściegów przechodzi przez worek i zapas szwu razem, blisko pierwszego szwu. Typowa odległość to 2 do 3 mm.
- Worek wywija się do środka.
Ponieważ zapas szwu jest teraz przyszyty do worka, szew nie może już leżeć na krawędzi. Podwija się do środka, materiał zewnętrzny owija krawędź, a worek zostaje niewidoczny. Z zewnątrz nie widać ani jednego ściegu.
Czym understitching różni się od prasowania i stębnowania?
Prasowanie podwija krawędź na chwilę, stębnowanie trzyma ją widoczną linią na zewnątrz, a understitching trzyma ją linią widoczną tylko od środka. Różnica polega na tym, jak długo krawędź zostaje na miejscu i co widzi klient.
| metoda | co trzyma krawędź | widoczne z zewnątrz | trwałość |
|---|---|---|---|
| Samo prasowanie | Temperatura i para | Nie | Puszcza przy noszeniu i praniu |
| Stębnowanie | Rząd ściegów przez wszystkie warstwy | Tak, linia wzdłuż krawędzi | Trzyma mechanicznie |
| Understitching | Zapas szwu przyszyty do worka lub odszycia | Nie | Trzyma mechanicznie |
Prasowanie potrafi podwinąć krawędź na zdjęcia próbki, dlatego próbka może wyglądać dobrze w dniu przyjścia i źle kilka tygodni później. Zaprasowana krawędź puszcza przy noszeniu i praniu. Understitching trzyma krawędź mechanicznie, bo zapas szwu jest fizycznie przyszyty do worka.
Stębnówka robi to samo od zewnątrz. W jeansach i odzieży roboczej ta linia jest częścią wyglądu i tam jest właściwym wyborem. Na czystej kieszeni chinosów, odszyciu dekoltu czy podszewce widoczna linia zwykle nie jest zamierzona, a understitching daje to samo trzymanie bez niej.
Gdzie jeszcze stosuje się understitching?
Wszędzie tam, gdzie odszycie albo podszewka musi zostać po wewnętrznej stronie krawędzi. Poza workami kieszeniowymi typowe miejsca to odszycia dekoltu, odszycia podkroju pachy i kołnierze, a także podszewki, które lubią wychodzić przy otworach.
Zasada jest w każdym przypadku ta sama. Zapas szwu przyszywa się do elementu, który ma zostać ukryty, i ten element podwija się do środka.
Jest jedno ograniczenie. Ścieg nie wejdzie w ciasne narożniki, więc na rogach kołnierza kończy się trochę wcześniej, a sam narożnik opiera się na dobrym prasowaniu. To normalne, a nie wada. Jeśli róg kołnierza pokazuje spodnią warstwę, szukać trzeba w prasowaniu oraz w tym, jak narożnik został przycięty i wywinięty.
Jak sprawdzić to na próbce?
Obejrzyj otwory kieszeni i dekolt z zewnątrz, z wyrobem na wieszaku i jeszcze raz po praniu. Jeśli widać worek albo odszycie na krawędzi, ta krawędź potrzebuje understitchingu.
Potem wywróć wyrób na lewą stronę. Understitching widać jako rząd ściegów na worku albo odszyciu, biegnący równolegle do szwu i bardzo blisko niego. Jeśli takiego rzędu nie ma, a krawędź trzyma tylko prasowanie, spodziewaj się, że puści, kiedy wyrób będzie noszony i prany.
Sprawdzenie po praniu ma znaczenie z powodu opisanego wyżej. Zaprasowana krawędź może przejść kontrolę na świeżo i zawieść później. Test prania próbki pokazuje, z którym przypadkiem masz do czynienia.
Jak zapisać to w opisie konstrukcji
Nie musisz opisywać całej operacji. Understitching to standardowe pojęcie i szwalnia zrozumie, o co chodzi, gdy tylko zobaczy je zapisane. Dodaj do opisu konstrukcji jedną linijkę dla każdego miejsca, którego dotyczy:
- „Understitching worka kieszeniowego do zapasu szwu, 2 do 3 mm od szwu.”
- „Understitching odszycia dekoltu do zapasu szwu, 2 do 3 mm od szwu.”
- To samo dla odszyć podkroju pachy, kołnierzy i podszewek, tam gdzie dotyczy.
Tam, gdzie projekt zakłada widoczną linię, w jeansach czy odzieży roboczej, wpisz stębnówkę z odległością od krawędzi, żeby była decyzją, a nie domyślnym wyborem.
Te uwagi powinny trafić do tech packa przed uszyciem pierwszej próbki, żeby próbka powstała tak, jak będzie szyta produkcja. Jeśli nie masz jeszcze tech packa, Splot przygotuje go bezpłatnie, bez zobowiązania do zamówienia. Co sprawdzić, gdy próbka przyjdzie, opisuje poradnik o koszcie i zatwierdzaniu próbki odzieży.