Karta produktu odzieży: co napisać, żeby klient trafił z rozmiarem
Autor: Splot · · 6 min czytania
Karta produktu odzieży potrzebuje wymiarów wyrobu na płasko dla każdego rozmiaru, opisu kroju ze wzrostem i rozmiarem modela, składu surowcowego i gramatury, zasad pielęgnacji oraz zdjęć z każdej strony i w ruchu, a w UE skład surowcowy musi być widoczny przed zakupem.
W tym poradniku
Co musi się znaleźć na karcie produktu odzieży?
Pięć rzeczy: wymiary, opis tego, jak wyrób leży, skład, pielęgnacja i zdjęcia, na których naprawdę go widać. Pierwsze dwie decydują, czy klient wybierze właściwy rozmiar. Pozostałe trzy, czy to, co dostanie, zgadza się z tym, co kupował.
W badaniu Eurostatu z 2024 roku 42% osób w Polsce i tyle samo w całej UE kupiło w ciągu trzech miesięcy odzież, buty albo dodatki przez internet. To najczęściej kupowana w sieci kategoria towarów, w Polsce i w całej UE. W grupie od 25 do 34 lat w Polsce odsetek wyniósł 65%. Każdy z tych klientów wybierał rozmiar bez przymierzania, wyłącznie na podstawie karty produktu.
| na karcie | na jakie pytanie odpowiada | skąd wziąć dane |
|---|---|---|
| Wymiary wyrobu w każdym rozmiarze | Czy to na mnie będzie? | Tabela wymiarów z tech packa |
| Opis kroju i rozmiar modela | Jak to ma leżeć? | Decyzja o kroju i próbka |
| Skład surowcowy i gramatura | Jakie to będzie w dotyku? | Specyfikacja tkaniny |
| Pielęgnacja | Jak dbać, żeby nie zniszczyć? | Metka z instrukcją prania |
| Zdjęcia z każdej strony i w ruchu | Jak to naprawdę wygląda? | Zatwierdzona próbka albo sztuki z produkcji |
Czego wymaga prawo UE na karcie produktu odzieży?
Składu surowcowego przed zakupem. Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych mówi w art. 16 ust. 1, że opisy składu surowcowego, na przykład „100% bawełna” albo „80% bawełna, 20% poliester”, „są wyraźnie widoczne dla konsumenta przed dokonaniem zakupu, w tym również w przypadku dokonywania zakupu drogą elektroniczną”.
Ust. 3 tego samego artykułu wymaga etykiet i oznakowania w języku urzędowym państwa, w którym wyrób trafia do konsumentów, chyba że to państwo stanowi inaczej. Polski klient czyta więc skład po polsku. Skład musi być też na metce wszytej w wyrób (art. 14), dlatego skład na stronie i na metce warto przepisywać z jednej i tej samej specyfikacji.
Jakie informacje o rozmiarze sprawiają, że klient nie zamawia dwóch rozmiarów?
Wymiary samego wyrobu, a nie tylko tabela rozmiarów ciała, do tego jedno zdanie o tym, jak wyrób ma leżeć. Tabela ciała mówi klientowi, jakim rozmiarem jest według marki. Tabela wyrobu pozwala położyć ulubioną bluzę na łóżku, zmierzyć ją i porównać.
Są badania terenowe, które pokazują, że informacja o dopasowaniu zmienia zachowanie klientów. W randomizowanych eksperymentach terenowych w sklepie internetowym, opisanych w badaniu Gallino i Moreno, część klientów widziała wirtualną informację o dopasowaniu, a część nie. Ci, którzy ją widzieli, częściej kupowali i wydawali więcej na zamówienie. Sklepowi spadły koszty realizacji zamówień, zarówno ze zwrotów, jak i z zamawiania tego samego wyrobu w kilku rozmiarach do przymierzenia w domu. Testowane narzędzie było wirtualną przymierzalnią, która podpowiadała rozmiar, czyli czymś więcej niż tabela. Mechanizm opisany w badaniu jest jednak ten sam, któremu służy dobra tabela: mniej niepewności co do tego, jak wyrób będzie leżał.
Co wpisać w sekcji rozmiaru:
- Pół obwodu klatki, długość korpusu i długość rękawa dla każdego rozmiaru, w centymetrach, mierzone na płasko.
- Jak mierzyć: „na płasko, w poprzek, tuż pod pachą”.
- Krój słowami i liczbą: „oversize, około 20 cm luzu w obwodzie klatki”.
- Wzrost modela i rozmiar, który ma na sobie: „model ma 183 cm i nosi M”.
- Czy wymiary są przed praniem, czy po, i o ile wyrób może się skurczyć.
Co napisać o tkaninie?
Skład, gramaturę i jedno zdanie o tym, jak tkanina się zachowuje. „100% bawełny, drapana dresówka 450 g/m², miękka od środka, trzyma formę” mówi klientowi więcej niż „gruby materiał premium” i jest dokładnie tą informacją, według której pracowała szwalnia.
Tekst znaczy co najmniej tyle samo co zdjęcia. W dwóch eksperymentach symulujących zakupy odzieży w internecie (Kim i Lennon, 2008) i obrazy, i słowa wpływały na to, co badani myśleli o wyrobie, ale na zamiar zakupu istotnie wpływała tylko informacja słowna. Wniosek z badania: szczegółowy opis produktu jest kluczowy, choć sklepy więcej wysiłku wkładają w stronę wizualną.
Przełóż specyfikację na to, co klient poczuje. Przewodnik po gramaturach Splot opisuje każdy przedział prostymi słowami: jersey od 180 do 220 g/m² to codzienny T-shirt, który idzie za sylwetką, a jersey od 240 do 280 g/m² odstaje od ciała i układa się w prostokąt. Użyj tych słów i zostaw obok liczbę dla klientów, którzy porównują.
Jakie zdjęcia powinna mieć karta produktu odzieży?
Wyrób z przodu, z tyłu i z boku, zbliżenie tkaniny i detali, wyrób na osobie z podanym rozmiarem i wzrostem, a jeśli się da, wyrób w ruchu. Każde z tych zdjęć odpowiada na pytanie, które klient inaczej zada, odsyłając paczkę.
Ruch pomaga bardziej niż statyczne zdjęcie. W eksperymencie na makietach sklepów z odzieżą (Park, Lennon i Stoel, 2005) 244 studentkom pokazano spodnie nieruchome albo w ruchu, w dwóch rozmiarach zdjęcia. Wyrób w ruchu poprawiał nastrój kupujących, obniżał postrzegane ryzyko i zwiększał zamiar zakupu. Kilkusekundowe nagranie osoby, która obraca się w wyrobie, albo widok 360 stopni robi to samo niewielkim kosztem.
| zdjęcie | po co |
|---|---|
| Przód i tył na jednolitym tle | Kształt i nadruk, bez stylizacji |
| Na osobie, z rozmiarem i wzrostem | Jak krój leży na ciele |
| Zbliżenie tkaniny w świetle dziennym | Kolor i powierzchnia, np. slub albo drapanie |
| Detale: dekolt, metka, mankiety, dół | Tam widać jakość |
| Kilka sekund ruchu | Jak tkanina się układa i pracuje |
Fotografuj zatwierdzoną próbkę albo sztuki z produkcji, nie wizualizację. Klient porównuje to, co przyszło, ze zdjęciem, a różnica w kolorze albo w układaniu się tkaniny kończy się zwrotem.
Przykład: karta produktu bluzy z kapturem oversize
Poniżej tekst karty bluzy oversize oparty na tabeli wymiarów z poradnika jak zrobić tabelę rozmiarów dla marki odzieżowej, z bazowym rozmiarem M i krokiem 2,5 cm na pół obwodu klatki. Dane o tkaninie i pielęgnacji są przykładowe.
Bluza z kapturem oversize, sprana czerń
Krój: oversize, z obniżoną linią ramion. Około 20 cm luzu w obwodzie klatki w Twoim zwykłym rozmiarze. Jeśli wolisz bliżej ciała, weź rozmiar mniejszy. Model ma 183 cm i nosi M.
Tkanina: 100% bawełny, drapana dresówka 450 g/m², prana po uszyciu. Miękka od środka, trzyma formę.
Pielęgnacja: prać w 30°C na lewej stronie, nie suszyć w suszarce.
| rozmiar | pół obwodu klatki | długość korpusu | długość rękawa |
|---|---|---|---|
| S | 57,5 cm | 70,5 cm | 59 cm |
| M | 60 cm | 72 cm | 60 cm |
| L | 62,5 cm | 73,5 cm | 61 cm |
| XL | 65 cm | 75 cm | 62 cm |
Wymiary na płasko, po praniu. Każdy wymiar może różnić się o 1 cm.
Każda linijka tej karty pochodzi z dokumentacji produkcyjnej: wymiary i tolerancja z tabeli rozmiarów, krój z decyzji o luzie, tkanina ze specyfikacji. Marka, która ma tech pack swojego wyrobu, ma już napisaną większość karty produktu.
Krótko
Pokazywać tabelę rozmiarów ciała czy wymiary wyrobu?
Wymiary wyrobu, a tabelę ciała, jeśli chcesz, obok. Wymiary wyrobu klient może sprawdzić na ubraniach, które już ma, i według nich szwalnia szyła.
Czy skład tkaniny musi być podany w sklepie internetowym?
W UE tak. Rozporządzenie 1007/2011 wymaga, żeby skład surowcowy był wyraźnie widoczny przed zakupem, także w internecie. Wymóg języka dotyczy etykiet i oznakowania, które muszą być w języku urzędowym kraju sprzedaży.
Skąd wiedzieć, że wymiary na karcie są prawdziwe?
Zmierz na płasko zatwierdzoną próbkę i kilka sztuk z produkcji i porównaj z tabelą. Jeśli mieszczą się w tolerancji, opublikuj wymiary z tabeli. Jeśli nie, szwalnia ma coś do poprawienia, zanim zaczniesz sprzedawać.
Źródła
- Gallino, S. i Moreno, A. (2018). The value of fit information in online retail: evidence from a randomized field experiment. Manufacturing & Service Operations Management, 20(4), 767-787. doi.org/10.1287/msom.2017.0686
- Kim, M. i Lennon, S. (2008). The effects of visual and verbal information on attitudes and purchase intentions in internet shopping. Psychology & Marketing, 25(2), 146-178. doi.org/10.1002/mar.20204
- Park, J., Lennon, S. J. i Stoel, L. (2005). On-line product presentation: effects on mood, perceived risk, and purchase intention. Psychology and Marketing, 22(9), 695-719. doi.org/10.1002/mar.20080
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, art. 14 i 16. eur-lex.europa.eu
- Eurostat, zakupy przez internet według rodzaju towarów (zbiór
isoc_ec_ibgs), 2024. ec.europa.eu/eurostat