Jak określić kurczliwość, żeby ubranie pasowało także po praniu
· 3 min czytania
Wypierz próbkę przed pomiarem, wpisz do tech packa wymiary po praniu i ustal na piśmie limit skurczu resztkowego 3%, potwierdzony testem, bo bawełna potrafi skurczyć się o 3 do 5% na długości korpusu.
W tym poradniku
Dlaczego ubranie się skurczyło, skoro próbka miała właściwe wymiary?
Bo próbkę, produkcję i Twoje zatwierdzenie mierzono na sucho, a klient mierzy po praniu. Szwalnia spełniła specyfikację, tylko specyfikacja nie mówiła nic o praniu.
Wygląda to tak. Długość korpusu próbki wynosi 71 cm, dokładnie tyle, ile w specyfikacji, więc ją zatwierdzasz. Produkcja przychodzi z wymiarem 71 cm. Nikt po drodze nie popełnił błędu. Potem klient pierze ubranie raz i wyjmuje je z wymiarem 68 cm.
Trzy centymetry to różnica między wyrobem, który zatwierdziłeś, a tym, który klient naprawdę ma w szafie. To częsta reklamacja dotycząca rozmiaru, a częsta właśnie dlatego, że każda kontrola przed dostawą dotyczyła ubrania, którego nikt jeszcze nie wyprał.
Jak bardzo kurczy się bawełna?
Bawełna się kurczy, a 3 do 5% na długości korpusu to realny zakres. Przy takiej długości wyrobu daje to dwa do trzech centymetrów, czyli większą część rozmiaru.
Kurczliwość nie jest jedną stałą liczbą przypisaną do materiału. Zależy od:
- włókna,
- konstrukcji materiału, dzianiny albo tkaniny,
- wykończenia, jakie materiał przeszedł,
- sposobu suszenia.
To ostatnie należy do klienta, nie do Ciebie. Ta sama dzianina bawełniana może zachować się zupełnie inaczej w suszarce bębnowej niż suszona na płasko:
| Suszenie | Skurcz dzianiny bawełnianej (przykład roboczy) |
|---|---|
| W suszarce bębnowej | może wynieść 4% |
| Na płasko | może wynieść 1,5% |
Te liczby pokazują, jak szeroki bywa zakres, a nie wyniki dla konkretnego materiału. Chodzi o to, że ubranie nie ma jednej kurczliwości. Ma zakres, a część tego zakresu rozstrzyga się w cudzej pralni. Specyfikacja musi to uwzględniać, zamiast zakładać najłagodniejszy przypadek.
Czy skurcz to wada szwalni?
Nie, jeśli nigdy go nie określiłeś. Specyfikacja jest jedyną rzeczą, którą szwalnia musi spełnić, a jeśli pranie w niej nie występuje, skurcz jest Twój.
Może to wydawać się niesprawiedliwe, bo klienta nie obchodzi, czyja to była odpowiedzialność. Z perspektywy szwalni zamówienie zostało jednak dostarczone w uzgodnionych wymiarach. Reklamacja wyrobu, który spełnił specyfikację, jest w gruncie rzeczy reklamacją specyfikacji, a rozwiązaniem nie jest lepsza argumentacja po dostawie. Jest nim jedna linijka w tech packu przed zamówieniem.
Czy „pre-shrunk” oznacza, że ubranie się nie skurczy?
Samo w sobie znaczy niewiele. Mówi, że materiał albo wyrób przeszedł jakąś obróbkę przeciwskurczową, ale nie mówi, ile ruchu jeszcze zostało.
Zamiast tego potrzebujesz maksymalnego skurczu resztkowego: wartości, o jaką ubranie może się jeszcze zmienić po wykończeniu wykonanym przez fabrykę. Roboczy limit to 3%, potwierdzony testem i zapisany. Bez takiej liczby nie określiłeś kurczliwości. Tylko o niej wspomniałeś.
Limit skurczu resztkowego zamienia ogólną obietnicę w coś, co można zmierzyć, zaliczyć albo odrzucić, i na co obie strony zgodziły się przed rozpoczęciem produkcji.
Jak zrobić test prania próbki?
Poproś o test prania, nie o zapewnienie: trzy sztuki, trzy cykle prania, pomiar przed i po, wyniki zapisane. Kosztuje to jedną próbkę i jedno popołudnie.
Żeby wynik był przydatny:
- Mierz za każdym razem te same punkty: długość korpusu, szerokość w klatce i każdy wymiar, od którego zależy krój.
- Zapisz, jak sztuki były suszone, bo suszenie zmienia wynik.
- Porównuj wymiary po praniu ze specyfikacją, a nie z suchą próbką.
Potem wypierz próbkę, którą zatwierdzasz, zmierz ją i zatwierdź ubranie po praniu. Jeśli po praniu ma właściwy rozmiar, wiesz, co dostanie klient. Jeśli nie, dowiadujesz się tego na etapie, na którym wykrój wciąż można zmienić.
Czy w tech packu wpisywać wymiary po praniu, czy na sucho?
Po praniu. Wpisz do tech packa wymiary po praniu, a nie na sucho, żeby specyfikacja opisywała ubranie, które nosi klient, a nie to, które wyjeżdża ze szwalni.
To zmienia cel, do którego dąży fabryka. Specyfikację zapisaną na sucho spełnia wyrób, który jest dobry do pierwszego prania. Specyfikację zapisaną po praniu trzeba spełnić po praniu, a więc skurcz musi zostać uwzględniony w wykroju i w doborze materiału, tam gdzie to możliwe.
Jak sprawdzać skurcz w produkcji?
Mierz produkcję po praniu. Jeśli Twoja kontrola jakości mierzy na sucho, a klient po praniu, sprawdzasz ubranie, którego nikt nie ma.
Kilka sztuk z dostawy, wypranych i zmierzonych względem wymiarów po praniu i limitu skurczu resztkowego, pokazuje, czy produkcja zachowuje się tak jak próbka. Sam pomiar na sucho mówi, że wyrób został uszyty na wymiar. To przydatne, ale to tylko połowa odpowiedzi.
Co wpisać do tech packa
- Wymiary po praniu, a nie na sucho.
- Limit skurczu resztkowego, na przykład 3%, razem z testem, którym się go mierzy.
- Test prania: liczbę sztuk, liczbę cykli, sposób suszenia i mierzone punkty.
- Kontrolę produkcji po praniu, żeby dostawę mierzyć tak, jak zmierzy ją klient.
Przed zatwierdzeniem próbki przeczytaj jak zaplanować i zatwierdzić próbkę. Jeśli specyfikację trzeba dopiero napisać, zacznij od darmowego tech packa.