Jak podzielić rozmiary w pierwszym zamówieniu odzieży
· 4 min czytania
Przy serii 50 sztuk podział 1:2:3:2:1 na pięć rozmiarów zostawia w XL tylko 5 sztuk, a cztery rozmiary w proporcji 2:3:3:2 dają 10, 15, 15 i 10, więc żaden rozmiar nie spada poniżej dziesięciu.
W tym poradniku
Jak podzielić 50 sztuk na rozmiary?
Zrób trzy albo cztery rozmiary i większość sztuk umieść w środku. Sprawdzać trzeba nie największy rozmiar, tylko najmniejszy: każdy rozmiar, który szyjesz, powinien mieć dość sztuk, żeby coś Ci powiedzieć, kiedy się wyprzeda albo kiedy zostanie na półce.
Punktem wyjścia jest zwykle proporcja w kształcie dzwonu, gruba w środku i cienka na końcach. Tak wygląda te same pięćdziesiąt sztuk przy pięciu, czterech i trzech rozmiarach.
| rozmiary | proporcja | sztuk na rozmiar | najmniejszy rozmiar |
|---|---|---|---|
| Pięć, od XS do XL | 1:2:3:2:1 | 6, 11, 17, 11, 5 | 5 |
| Cztery | 2:3:3:2 | 10, 15, 15, 10 | 10 |
| Trzy, od S do L | z przewagą M | 13, 24, 13 | 13 |
To wartości robocze, zaokrąglone do pełnych sztuk, a nie zalecenie dla konkretnego wyrobu. Liczy się kształt wyniku. Pięć rozmiarów zostawia na jednym końcu pięć sztuk. Cztery nie schodzą poniżej dziesięciu.
Dlaczego pięć sztuk w jednym rozmiarze to za mało?
Bo pięć sztuk nie pozwala odróżnić popytu od przypadku. Jeśli się wyprzedadzą, może to być jeden dobry tydzień wśród znajomych jednego klienta. Jeśli zostaną, może to być szum. Tak czy inaczej zapłaciłeś za stopniowanie wykroju i próbkę w tym rozmiarze, a niczego się z niego nie dowiedziałeś.
Przy pięciu rozmiarach dwa skrajne trzymają razem 11 z 50 sztuk, mniej więcej jedną piątą zamówienia, i to w rozmiarach, które zwykle schodzą najwolniej. Przy czterech dziesięć sztuk jest minimum. To wciąż niewiele, ale wystarczy, żeby wyprzedanie albo zastój zaczęły wyglądać jak sygnał, a nie traf.
Często pada zarzut, że dodatkowy rozmiar zabiera sztuki ze środka, czyli stamtąd, gdzie jest sprzedaż. Przy rozkładzie dzwonowym tak nie jest. M to 3 części z 9 przy pięciu rozmiarach, czyli 17 sztuk, i 3 części z 10 przy czterech, czyli 15. Piąty rozmiar nieco powiększa środek. Za to głodzi końce i właśnie to jest prawdziwy koszt dodatkowego rozmiaru.
Skąd się bierze standardowa krzywa rozmiarowa?
Z tego, jak rozkładają się wymiary ciała. Krajowe badania antropometryczne mierzą duże próby populacji, a obwody klatki piersiowej układają się w nich mniej więcej w krzywą dzwonową. Tabela rozmiarów tnie ten rozkład na przedziały, dlatego środkowe rozmiary niosą większość wolumenu, a skrajne nie.
Badania, na których to stoi, są duże. SizeGERMANY, prowadzone w latach 2007 do 2009, zeskanowało 13 362 osoby w 31 lokalizacjach. SizeUK zeskanowało 11 000 osób. Francja przeprowadziła własną kampanię. W każdym z tych badań obwody klatki wyszły w przybliżeniu w rozkładzie normalnym.
Warto pamiętać o dwóch ograniczeniach.
Proporcje to konwencja, a nie wynik badań. 1:2:3:2:1 i 2:3:3:2 to branżowy skrót, który zamienia ten kształt w plan krojenia. Nie czytaj ich jako zmierzonego udziału Twoich klientów i podchodź ostrożnie do każdego, kto przelicza dzwon na dokładny procent kupujących w jednym rozmiarze od środka.
Badania mierzyły całe kraje, a nie Twoich klientów. Rzeczywiste krzywe mocno przesuwają się razem z odbiorcą. Męskie koszulki zwykle ciążą ku L i XL, damskie ku S i M, a krój oversize przesuwa całą krzywą o rozmiar w dół, bo ludzie kupują fason, a nie swój zwykły rozmiar.
Dzwon jest więc dobrym założeniem na pierwszą serię właśnie dlatego, że nie masz jeszcze danych. Na drugą serię zastępuje go Twoja własna sprzedaż. To praktyczny argument za tym, żeby zaczynać od małej serii: pierwsza seria kupuje Ci prawdziwą krzywą.
Czy dzielić małą serię jednocześnie na rozmiary i kolory?
Nie, jeśli chcesz się z niej czegoś dowiedzieć. Pięćdziesiąt sztuk w dwóch kolorach i czterech rozmiarach to około sześciu sztuk na pole, czyli z jednego czytelnego eksperymentu robi się osiem, z których każdy jest za mały, żeby go odczytać.
Jeśli potrzebujesz dwóch kolorów, zrób w każdym mniej rozmiarów albo przesuń drugi kolor na kolejną serię, kiedy pierwsza pokaże, które rozmiary schodzą. Sprawdź też, jak producent liczy minimum przy kilku kolorach. Część szwalni liczy każdy kolor jako osobną ilość, co może przesądzić, czy dany podział w ogóle jest możliwy. Szczegóły tego liczenia opisuje poradnik o tym, jak minimum zamówienia działa przy rozmiarach i kolorach.
Czy trzy rozmiary wystarczą na pierwszy drop?
Tak. Trzy rozmiary to pełnoprawny pierwszy drop, na przykład S, M i L w ilościach 13, 24 i 13. Jeśli już wiesz, kto kupuje, nawet same M i L mogą być rozsądnym początkiem.
Obawa dotyczy zwykle klienta, który nie znajdzie swojego rozmiaru. Jest tu pożyteczna asymetria. Brak rozmiaru, którego świadomie nie uszyłeś, wygląda jak decyzja. Brak rozmiaru, którego uszyłeś pięć sztuk, wygląda jak błąd. Wąska rozmiarówka z realną głębokością w każdym rozmiarze daje czystsze dane o sprzedaży, a skrajne rozmiary możesz dodać, kiedy będziesz mieć powód sądzić, że się sprzedadzą.
Co to oznacza dla pierwszego zamówienia
Proporcję w pierwszej serii najpewniej trafisz źle. To normalne i właśnie dlatego seria powinna być mała. Przy pięćdziesięciu sztukach zła proporcja kosztuje około sześciu sztuk. Przy pięciuset kosztowałaby około sześćdziesięciu. Potem domawiasz to, co faktycznie się sprzedało.
Przed złożeniem zamówienia:
- Najpierw policz najmniejszy rozmiar w podziale. Jeśli ma mniej niż dziesięć sztuk, usuń jeden rozmiar albo przesuń do niego sztuki.
- Nie mnóż rozmiarów i kolorów w tej samej małej serii.
- Wpisz ilość na każdy rozmiar do zamówienia i potwierdź, że stopniowanie wszystkich rozmiarów jest w wycenie.
- Po serii zapisz sprzedaż w podziale na rozmiary. Ten zapis to Twoja krzywa na drugą serię.
Minimum w Splot to 25 sztuk na model i 50 dla dzianin, więc pierwsza seria pięćdziesięciu sztuk je spełnia, także przy dzianinie. Liczby możesz sprawdzić w kalkulatorze cen albo przesłać nam podział, który rozważasz.